ไออุ่นที่แท้จริง

ในวันที่เสียใจ เจ็บ ผิดหวัง
กับอารมณ์ที่ดาวน์ๆ
สิ่งที่แสดงออกของคนส่วนใหญ่
สัญลักษณ์นั้นคือ น้ำตา

แต่กับคนบางคน
น้ำตา กลับกลายเป็นการแสดงออกถึงความดีใจ

แปลกดีเหมือนกัน
ที่ธรรมชาติสร้างมนุษย์มาให้มีอารมณ์ที่หลากหลาย
มีการแสดงออกซึ่งสิ่งเหล่านั้นที่หลากหลายเช่นกัน
ดีใจ เสียใจ โกรธ รัก เกลียด อิจฉา..
น้ำตา รอยยิ้ม สีหน้า ดวงตา..

การแสดงออกซึ่งความรู้สึกสักอย่าง
ต้องมีองค์ประกอบหลายๆอย่าง ถึงจะแสดงออกมาได้ตรงตามที่รู้สึก

ดีใจ..
ปากฉีกยิ้มกว้าง
ดวงตาใสวิ๊ง
หน้าเริ่มอมชมพู
..
นี่เรียกว่าอารมณ์ดี มีความสุขสินะ

เสียใจ
ปากเบะ
ดวงตาเหนื่อยล้าเคล้าปนน้ำตา
หน้าซีดเป็นไก่ต้ม
..
เศร้าอยู่ใช่ไหม?



...
เอาอีกแล้ววันนี้เป็นอะไรเนี่ย
ทุกครั้งที่รู้สึกดาวน์ต้องกลับมาเขียนบล็อคทุกทีสิน่า

"เป็นอะไร?"
เป็นประโยชน์ง่ายๆ แต่ไม่ค่อยจะได้ออกจากปากฉัน
หรือมีใครพูดให้ได้ยิน

ทุกวันนี้คนเราคงพูดกันน้อยลง
คุยกันผ่านตัวหนังสือซะส่วนใหญ่
บอกว่าง่าย
สื่อสารได้ทุกที่ ทุกเวลา
คำเดียวว่ามันง่ายนั่นแหล่ะ

โดยส่วนตัวเชื่อว่าตัวหนังสือสามารถบอกผ่านทุกความรู้สึกได้ดีกว่าคำพูด
แต่วันนี้ชักเริ่มสงสัย
กับการสนทนาผ่าน msn faceboom skype line whatapp
สารพัดสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่จะสรรหามาใช้
ยอมรับจริงว่ามันง่าย
แต่ให้จริงจะง่ายกว่าไหมถ้าจะกดโทรหา

เป็นการปิดกั้นตัวเองหรือเปล่า
เลี่ยงการพูดคุย ใช้ตัวหนังสือเป็นสื่อ

จะคิดอีกดีก็คือ งก ล่ะสิ
มีโปรฯโทรก็โทร
มีโปรฯsms ก็sms
มีโปรฯเนต ก็บรรดาคุณแอพฯที่รองรับ

ชีวิตมันจะง่ายไปไหน

คนที่อยู่ด้วยกันทุกวัน
กลับไม่ได้พูดคุย

งั้นอยู่คนละที่
คุยกันมากขึ้น
จะดูอบอุ่นมากกว่าหรือเปล่า

จริงๆแล้วอะไรคือความอบอุ่นที่แท้จริง
อาจจะต้องลองถามความต้องการในจิตใต้สำนึก

คนที่อยู่ใกล้ๆ แต่แทบไม่ได้พูดคุย
ก็คงจะอยากหนีออกมาให้ไกล
"เราไกลกัน คงได้คุยกันมากกว่านี้"

ไอ่คนไกล คุยกันมากๆเข้า ก็คงอยากจะอยู่ใกล้ๆ
แต่เมื่อได้มาอยู่ในตำแหน่งนั้นแล้ว
ก็อาจต้องย้อนกลับว่า "แม่งไม่คุยกับกูเลย"

โลกล้ำหน้าไปทุกวันๆ
เทคโนโลยีก้าวไกล
คนใกล้กันมากขึ้น
แต่ไม่ได้หมายถึงความอบอุ่น จากตัวและหัวใจ

..
เอ๋...???
วกวนมาเรื่องไหนเนี่ย
นี่ประชดประชันได้เป็นเรื่องเป็นราวเชียว


ว่าแต่ประเด็นเดิม
สงสัยคงต้องซื้อ smart phone มาใช้บ้างแหล่ะ
ในเมื่อมันไม่อุ่นกาย
ขออุ่นใจ เล็กๆน้อยๆ
ก็คงดี (มั้ยนะ)