HOME

HOME

19 พ.ย. 2557

เด็กดี.com


เมื่อวาน... มีพี่ที่ทำงานไลน์บทความหนึ่งมาให้

....



ฉันเป็นคนง่ายๆ.. สไตย์เซอๆ ที่คิดว่า ถ้าเราเป็นผู้ชายซะเองก็คงจะไม่เลือกจีบ.. .

บุคลิกฉันก็อยู่ตรงนี้แหล่ะ จืดๆ ชืดๆ ลึกๆนั่นคิดอะไรอยู่ ใครจะไปรู้ หน้านิ่งตลอด ดีใจก็แค่ยิ้ม เสียใจก็ได้แต่ทำหน้านิ่ง.. . ถึงมีเพื่อนเรียน "อ้ายก้อนหิน" "อ้ายหุ่นยนต์" บ้าง ไรงี้

แต่วันนี้.. ใจฉันบอบบางลง เพียงคนๆเดียว.. ที่เข้ามา แล้วทำให้ฉันรู้จักที่จะ "ชอบ" "ไม่ชอบ" "งอน" "ง้อ" หรือจะเป็น "รัก".. และ "เจ็บ"

การที่ได้แอบรักเธอ มันช่างทรมาน.. แต่ก็มีความสุขไปพร้อมๆกัน

เหมือนว่า.. ดีแล้วที่เป็นแบบนี้ .. อย่างให้อยู่อย่างนี้ตลอดไป

..
แล้ววันนึง การที่เราต้องห่างหายกันไป ไม่นานหรอก เพียงแค่ 1 เดือน ที่ไม่โทรหากันเลย ไม่เจอกันเลย ไม่ส่งข้อความหากันเลย.. เหตุผลคือฉันน้อยใจเธอ แต่เธอไม่เคยรู้.. มันก็เลย เงียบบบ..

มันทำให้ฉันรู้ ว่าใครกันที่รักฉัน.. ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยตัวเอง.. ฉันเรียนรุ้ที่จะไม่มีเธอ

แล้วการที่เธอหรืออาจเป็นฉัน ที่เดินถอยออกมา.. มันทำให้ฉัน.. รักเธอน้อยลง.. น้อยลง.. จนพอดี

ความ "พอดี" ณ เวลานี้.. มันทำให้ฉันมีความสุข.. ฉันจะไม่เจ็บเพราะเธอ.. จะไม่ร้องไห้เพราะเธอ อีกต่อไป.. แต่ฉัน จะมีเธอ เป็นเพื่อนฉันเสมอ.. "เดินและจับมือไปด้วยกัน".. ด้วยความบริสุทธิ์ใจ..

ขอบคุณเธอที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้อะไรต่างๆมากมาย


แด่.. เธอที่ฉันเคยรักมากที่สุด.. แต่ก็จะรักตลอดไป




งง!!! งงค่ะ..

ใคร? บทความของใคร? เขาคือใคร?

Who are she?

ใครกันที่เหมือนฉันได้ขนาดนี้


หรือจะเป็นบทความในบล็อคของฉันเอง

ฉันพยายามไล่เลียง ย้อนกลับไปตั้งแต่ต้น

แต่ก็ไม่เจอ

หายังไงก็ไม่เจอ

ฉันอยากรู้จริงๆว่าเขาคือใคร

ความรู้สึก... "ไม่ได้มีฉันแค่คนเดียวสินะ"


จนท้ายสุด

คืนต่อมา

ฉันคัดลอกบทความใส่เข้าไปในกูเกิ้ล

เจอแล้ว...



ลาก่อน "first love" .. ยินดีต้อนรับ "love friend"
เกริ่นเรื่อง: อดีตความรักของหน้ากลมๆ
15 ส.ค. 54 , View: 128 , Post : 1


บทความของฉันเอง

ที่เคยเขียนไว้ในเว็บเด็กดี

ผ่านมาแล้ว 3 ปี

จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นคนเขียน

ได้แต่ถามตัวเองว่า

"ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น?"


สุดท้าย...

มันก็ยังมีแค่ฉัน ที่รู้สึก.


แอบแป๊วเมื่อรู้ว่าใครคนนั้นคือฉันเอง เหอๆ

6 พ.ย. 2557

ลอยกระทง เดย์


เหมือนกับว่า

ฉันเพิ่งเห็นมันเมื่อคืนก่อน



๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒

ปีที่แล้ว

เช้ามืดของวันนั้น

แม้จะช่วงเวลาสั้นๆ แต่เรายังมีกันและกัน


ปีที่แล้ว

คืนวันลอยกระทง

เธอกลับไปเจอคนรัก

ส่วนฉันกลับมาพักกับความว่างเปล่า


ฉันเจอรถติด

ทุกคนออกมาลอยกระทง

ฉันเจอคนมากมายระหว่างทาง

พวกเขามากับคนรัก บางคนมากับครอบครัว

แต่ฉันไม่มี (ครอบครัวอยู่ไกล)


ฉันถึงห้องที่ว่างเปล่า

ฉันยืนอยู่ที่ระเบียง

ฉันเฝ้ามองโคมลอยที่ถูกปล่อยมาไม่ขาดสาย


"โคม"

ที่ฉันยังไม่มีโอกาสได้สัมผัส จุดไฟ และปล่อยมันขึ้นไปบนฟ้า

จริงๆไม่ได้หาโอกาสได้ยากเย็นขนาดนั้น

เพียงแค่รอสถานที่ที่เหมาะสม และคนรักที่จะปล่อยโคมด้วยกัน


เธอเท่านั้น

คำสัญญา ที่มัดเราไว้


แต่ปีนี้... ไม่มีเงาของเธอ

และฉันก็ยังยืนมองเหล่าโคม ที่ร่องลอยขึ้นไปบนฟ้า

โคม ที่ไม่มีของเรา



เหมือนกับว่า.... 



๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ (ปี ๒๕๕๖)


ด้วยความคิดถึง

2 พ.ย. 2557

ยืนอยู่ตรงนี้




@เขาใหญ่ (ทางลงสู่ปากช่อง) 20141023


อย่าไปคร่ำครวญถึงอดีต

เพราะเราไม่มีเพื่อนเป็นโดเรม่อน

เราไม่สามารถนั่งไทม์แมคชีนย้อนเวลาไปแก้ไขสิ่งต่างๆ

หรือแม้แต่มองดูอนาคต

เราไม่ใช่โนบิตะ

เราเป็นเรา

แต่.. 

ให้ซื่อตรง.. อ่อนโยน เหมือนโนบิตะ!

(แม้สังคมจะน่ารังเกียจขึ้นทุกวัน)








//แม้ยังคิดถึงอดีตที่หอมหวาน
และยังวาดฝันถึงอนาคตที่สดใส
แต่...ฉันก็ยืนอยู่ตรงนี้

//สัมผัส.. ให้ถึงความจริง แล้วยอมรับซะ!





GOOD OLD DAYS


GOOD OLD DAYS - Better Weather




กลับไปไหม  ก่อนวันที่เราไกล
กลับไปไหม  เหมือนในวันนั้น

...ฯลฯ.....