จึงไม่อ่อนแอ

ยืนอยู่บนโลก ที่หลากหลายความรู้สึก

มีผู้คนมากมาย

มีพ่อ แม่ ครอบครัว

มีเพื่อน

มีคนใกล้ๆ

เพราะมีพวกเขาอยู่

แม้อ่อนแอ

จึงไม่อ่อนแอ

..

ทำไมเวลาที่เราล้ม

แล้วมองเห็นคนสำคัญล้มอยู่ใกล้ๆ

เราต้องรีบลุกขึ้น

แล้ววิ่งไปช่วยเขาให้ลุกขึ้นยืน


ทำไมเวลาที่เราร้องไห้

แล้วเห็นคนสำคัญร้อง

เราจึงวิ่งเข้าไปปลอบ

กอดคอ และร้องไห้ไปด้วยกัน

(อาจทำได้แค่อยู่ใกล้ๆ มีไหล่ไว้ให้ซับน้ำตา)


ทำไมเวลาที่เราซึม เงียบ ไม่อยากพูด

แล้วเห็นคนสำคัญซึม

เราต้องพูด ยิ้ม ทำเป็นมีความสุข

เพื่อให้เขามีความสุข หายจากความเหงาหงอย

...

ความรัก

ความห่วงใย

แคร์

หวังดี

ทำให้คนเลือกที่จะมองคนอื่น

หวังดีกับคนอื่น

แคร์คนอื่น

เป็นห่วงคนอื่น

รักคนอื่น

มากกว่าตัวเอง (รึป่าว?)

หากคนนั้นคือคนสำคัญ

..

ทำไมเราต้องยิ้ม

ทั้งๆที่ไม่อยากยิ้ม


ทำไมเราต้องร่าเริง

ทั้งๆที่ยังซึมๆ


ทำไมเราต้องออกไปไหนๆ

ทั้งๆที่อยากอยู่คนเดียว


เพียงเพราะฉัน

ไม่อยากให้ใคร ต้องมาเห็นความอ่อนแอ

เพียงเพราะฉัน

ไม่อยากให้ใคร ที่สำคัญ

อ่อนแอ


..

เพราะโลกกลมๆ

ยังมีหน้ากลม

มีสิ่งสำคัญกลมๆ

มีคนสำคัญรีๆ

กลมๆ รีๆ

ยังมีกันและกัน