เรียนรู้พระเจ้า

"Merry Christmas"


เรียนรู้คริสตจักร เปิดรับความรักจากพระเจ้า


"ชีวิตที่ดีกว่า"
(เขาว่างั้น)



คืนคริสต์มาสอีฟ
หัวหน้าที่บริษัทได้เชิญไปร่วมงานเลี้ยง และดูการแสดงที่คริสตจักรชลบุรี
มีหัวหน้า แฟนหัวหน้า พี่วิศวกร และฉัน สี่คนเราไปด้วยกัน
ที่นั่นเขาได้จัดเลี้ยงอาหารไว้ต้อนรับ
เมื่อดูแล้วก็ไม่ได้ต่างจากโรงทานที่เราๆต่างคุ้นเคยกันดี
หากเพียงแต่อาหารที่จัดไว้ จัดใส่กล่องเป็นข้าวกล่องเรียบร้อย พร้อมรับประทาน
ที่จริงต้องเรียกเป็นถาดข้าวพลาสติกน่าจะใกล้เคียงกว่า
ภายในกล่องสี่เหลี่ยมแบ่งเป็นบล๊อคๆ
จัดสรรปันส่วนให้มี ข้าวสวย ไก่ทอด ทอดมัน ไก่เทอริยากิผัดซอส ไข่ตุ๋นในถ้วย และกิมจิ บรรจุอยู่ในกล่องเดียวกัน
ปริมาณหนึ่งคนอิ่ม
ของหวานก็จะมีบัวลอย กับไอศครีมกะทิและช็อคโกแล็ต
ที่เด็ดกว่าคือ "เติมได้ไม่อั้น"
"อิ่มจังตังค์อยู่ครบ" :P

เสร็จแล้วก็ขึ้นไปรอชมการแสดงที่โบสถ์
และนี่ ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันได้พาตัวเองเข้าไปนั่งอยู่ภายในโบสถ์ของศาสนาคริสต์
ฉันคงไม่ต้องบรรยายอะไรมาก บรรยากาศภายในก็ไม่ได้ต่างจากโบสถ์ที่เราเห็นในหนัง
หากแต่ไม่ได้สวยหรู หรืออลังการงานสร้างอย่างเขา
หรือด้วยความเป็นประเทศไทยก็ไม่ทราบ
โบสถ์ที่นี่จึงเป็นโบสถ์พื้นๆ ธรรมดา ที่มีไม้กางเขนอยู่ด้านหน้าสุดของห้องโถง

ศาสนาคริสต์เขาไม่มีสวดมนต์เหมือนศาสนาพุทธ
หากแต่ถ้าเปรียบเทียบกัน
สวดมนต์ของเรา เขานั้นก็ร้องเพลง
และเนื้อหาของบทเพลง ก็เกี่ยวเนื่องกับพระเจ้า(พระเยซู)พระองค์เดียว
ขับร้องไปพร้อมๆกับเสียงเปียโน
คล้ายๆจะโรแมนติก แต่ไม่ขนาดนั้นหรอก
หรืออาจจะโรแมนติก
เพราะศาสนาคริสต์นั้นเน้นสอนให้คนมี "ความรัก"

นอกจากการร้องเพลงก็มีการภาวนาขอพรจากพระเจ้า
ก็ไม่ต่างจากตอนที่เรากราบพระแล้วหลับตาขอพรพระพุทธเจ้า
เขาขอพรให้พระเจ้าชี้ทางสว่างกับเขาอย่างไร
เราก็ไม่ต่างที่ขอให้พระพุทธองค์ทรงคุ้มครอง "ลูกช้าง"

การแสดงมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักของพ่อ
พ่อให้เงินลูกก้อนโตสำหรับไปเรียนรู้โลกอย่างที่ลูกขอ
เมื่อมีเงินก็มีความหลง หลงในทรัพท์สมบัติ หลงในรูป รส กลิ่น เสียง
หลงทาง..
มีเงินก็ซื้อได้ทุกข์อย่าง รวมถึงมิตรภาพ
พอเงินหมด ก็สูญสลายทุกสิ่ง
มิตร ศักดิ์ศรี
กลายเป็นคนเร่ร่อน ไม่กล้ากลับบ้านไปสู้หน้าพ่อ
มีแต่คนรังเกียจ
เจอแต่คนคดโกง
ก็ใช่สิ เขาไม่ใช้พ่อแม่ ครอบครัวเรานี่นา
จนแล้วเมื่อได้ต้อนรับพระเจ้าเข้ามา
ก็พรันตาสว่าง รู้ว่าพ่อเท่านั้นที่รักตัว
ซึ้งในพระเจ้า เข้าใจในความรัก แล้วก็กลับไปหาพ่อ
ผู้ที่รัก และหวังดีกับเรา อย่างบริสุทธิ์ใจ

นั่นคือเรื่องราวโดยย่อสำหรับการแสดงค่ำคืนนั้น
ผู้แสดงมีอายุที่หลากหลายมาก
ตั้งแต่ทารก ยันสูงวัย
อยากจะถามอยู่เหมือนกันว่าเขาหาคนเหล่านี้มาจากที่ไหน
แต่เท่าที่คิดได้ ก็คงเป็นญาติๆในคริสตจักรด้วยกันทั้งนั้น
ช่วยๆกัน
เพราะทุกคนก็นับถือพระเจ้าองค์เดียวกัน

ช่วงท้ายก็มีการจับของขวัญ
ของรางวัลแก่ผู้ร่วมงานทุกคน
ฉัน ซึ่งไม่เคยจะมีดวงในเรื่องพวกนี้ จึงไม่ได้ใส่ใจอะไร หรือตื่นเต้นไปกับเขา
แต่..
เพราะเป็นโชคหรืออะไร
ฉันได้รางวัลกับเขาด้วย
งงมาก ร้อยวันพันปีไม่เคยจะได้อะไรกับเขาเลย
"เบอร์ 67"
รางวัลที่ได้มาคือโต๊ะญี่ปุ่น "โต๊ะกลม"
แอบคิดในใจ คงไม่ได้หมายถึง "อัศวินโต๊ะกลม" ใช่ไหม?

ก่อนกลับก็ยังได้เค้กอีกคนละหนึ่งกล่อง
โอ่ววววว
จะแจกไปไหนเนี่ย
แล้วววว เค้ก 1 ก้อน สักเกือบครึ่งปอนด์
ฉันจะกินกับใคร -*-"




-หน้ากลม-
วันเรียนรู้พระเจ้า


ปล. ฉันเป็นชาวพุทธ เมื่อวาน วันนี้ พรุ่งนี้ ฉันก็ยังเป็น
หากแต่พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้เราปิดโลก
เพื่อให้ "รู้" มีโอกาสก็เรียนรู้กันไป
ศาสนาไหนๆก็ดี ขอแค่สอนให้คนเป็นคนดี