เวลา 21.45 น. คืนหนึ่งในฤดูหนาวที่เงียบสงัด
เวลานี้สำหรับหมู่บ้านเล็กๆในชนบทห่างไกล ดูจะดึกไปสำหรับเด็กหญิงที่ยังไม่นอน
ที่จริงไม่ได้ตั้งใจไม่นอน เข้านอนไปแล้ว แต่นอนไม่หลับ
ไม่ได้กลัวผีหรืออย่างไร เพราะถ้าคืนไหนที่เด็กหญิงรู้สึกตื่นกลัวกับเรื่องนี้ ก็จะร้องเรียก "แม่!! แม่!! นอนเป็นเพื่อนหน่อย" ซึ่งคืนนี้ไม่ใช่อย่างนั้น
ในห้องนอนของเด็กหญิง ในห้องสี่เหลี่ยมที่มืดมิด
สีเขียวเรืองแสงจากนาฬิกาปลุกพยายามให้ความสว่าง
เสียงนาฬิกา ติ๊ก.. ติ๊ก.. ติ๊ก.. ยังคงเดินต่อไป
ดึกแล้ว
แต่เด็กหญิงก็ยังคงนอนไม่หลับ ลืมตาตื่น
ใช้สายตาที่ชินกับความมืด
มองสิ่งต่างๆทั่วห้อง แม้จะชินแล้วกับสภาพห้อง แต่ก็ยังคงลืมตาตื่น และมองต่่อไป ซ้ำไปซ้ำมา
สิ่งที่ทำให้เด็กหญิงนอนไม่หลับ คืออะไร?
น่าแปลก ที่เด็กประถม จะนอนไม่หลับ ในเวลาที่ดึกดื่นขนาดนี้
สิ่งที่อยู่ในหัวของเด็กหญิง
เรื่องราวที่อยู่ในนั้น คือสาเหตุที่ทำให้นอนไม่หลับ
เพราะไม่ใช่เรื่องอื่นใคร มันคือเรื่องของตัวเด็กหญิงเอง
"สมมติๆ สมมติว่าฉันโตขึ้น โตขึ้น ฉันจะเป็นยังไงบ้าง
วันหนึ่งถ้าพ่อแม่จากฉันไป ฉันกับพี่จะอยู่ยังไง
วันหนึ่งถ้าพี่ฉันจากไปอีกคน ฉันจะอยู่กับใคร
ฉันจะเสียใจ ร้องไห้ แค่ไหน.. ถึงขั้นตรอมใจตายตามไปด้วยหรือเปล่า
แล้วถ้า เป็นฉันบ้าง
วันหนึ่งถ้าฉันจากไป ไม่ว่าจะด้วยอุบัติเหตุหรือป่วย
พ่อกับแม่จะเสียใจแค่ไหน พี่ฉันอีก เพื่อนฉันจะร้องไห้หรือเปล่า จะมีสักกี่คนที่ต้องเสียน้ำตา
แล้วตัวฉัน วิณญาณฉันที่จากไป จะมองเห็นคนเหล่านี้ได้เหมือนในละครไหม
ฉันสามารถยืนมองร่างตัวเอง มองคนรอบข้างร้องไห้ ได้เหมือนในหนังรึเปล่า
หรือถ้าไม่เป็นอย่างนั้น หลังจากที่ฉันตายไป ฉันจะไปอยู่ที่ไหน
ทุกอย่างจะดับสูญไปเลยไหม
จะไม่มีฉันอีกแล้วในโลกนี้หรือโลกหน้าหรือเปล่า
แล้วถ้ามีฉันในโลกหน้า ฉัน จะเป็นฉันแบบนี้ไหม
ฉันจะหน้าตาเป็นแบบไหน
ฉันจะเกิดใหม่ที่ไหนในโลกใบนี้
ฉันจะเกิดใหม่เป็นคนอีกไหม หรือเป็นตัวอะไร
แล้วฉัน จะจำทุกคนได้ไหม
ฮือออ...
เด็กหญิงนอนร้องไห้
ร้องไห้ด้วยความเหนื่อยล้า
เหนื่อยล้ากับความคิด ที่ซ้ำไปซ้ำมา
เหนื่อยใจกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้น
เหนื่อย... เหนื่อย..
ร้องไห้..
แล้วก็ผลอยหลับไป ด้วยความเหนื่อย
...
ทำไมเด็กหญิงถึงร้องไห้
ร้องไห้ด้วยเหตุผลอะไร
กลัวผี?
กลัวความมืด?
กลัวความโดดเดี่ยวอ้างว้าง?
กลัวทุกคนลืม?
หรือกลัวลืมทุกคน?
และหรือกลัวทุกอย่างที่มองไม่เห็นและมาไม่ถึงสัมผัสไม่ได้?
เด็กญิงกลัวอะไร?
ผ่านมาแล้ว 10 ปี
เด็กหญิงโตขึ้น
กลายเป็นหญิงสาว
ใช้ชีวิตเรียบง่าย อยู่บนโลกใบนี้
แต่..
แม้ผ่านมานานแค่ไหน
เด็กหญิงที่วันนี้เป็นหญิงสาวแล้ว
แต่ความคิดนั้น จินตนาการในวันนั้น
ยังคงตามมาหลอกหลอนได้ในทุกๆวัน
ทุกๆคืนที่ความอ้างว้าง เข้ามากัดกินหัวใจ
ในคืนที่เงียบสงัด
ติ๊ก.. ติ๊ก.. ติ๊ก..
ลองเงียบเสียงฟังสิ
คุณอาจได้ยินเสียง....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น