วันนี้ฝนตก.. ไหลลงที่หน้าต่าง
เธอคิดถึงฉันบ้าง.. ไหมน้อเธอ...
...
คิดถึงเพลงนี้ทุกครั้ง ในวันที่ฝนตก
ช่วงนี้เป็นหน้าฝน
หรือที่จริงต้องเรียกปลายฝนต้นหนาว (ที่ไม่เห็นมันจะหนาว)
พายุเข้าไทยมาจากฝั่งจีน ทำให้ช่วงนี้ฝนตกกันหนักมาก
เมื่อวานฝนก็หนัก ลมก็แรง ฟ้าก็ร้อง (ไม่รู้แลบด้วยรึป่าว) น่ากลัวมั่กๆ
กลัวไฟดับ แต่ก็ไม่ดับ
..
พอฝนฟ้าซาลง
ก็ค้นพบว่า
ทำไมห้องมันดูว่างเปล่าอย่างนี้
นึกถึงสมัยเมื่อตอนยังตัวเล็กๆ เรียนอยู่ระดับประถม อายุน่าจะยังเป็นเลขตัวเดียวอยู่
ฝนตกทีไร ต้องแอบไปเล่นน้ำฝนทุ๊กกกที
กลับมาก็โดนดุบ้าง ตีบ้าง แล้วแต่แม่จะบรรดาลให้
แต่ส่วนใหญ่ก็โดนไล่ไปไปอาบน้ำซะมากกว่า
ฝนตก ผมเปียก เดี๋ยวจะไม่สบายยย.. ^^
..
"น้ำฝน"
ทำไมถึงได้เย็นขนาดนี้นะ
ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน
เม็ด(ฝน)แต่ละเม็ด เรียงตัวกันลงมาเป็นสาย(ฝน)
แต่ละสายอยู่ใกล้กันจนดูเป็นลำน้ำ(ฝน)
ซาดซัดลงมากระทบหัว หน้า ไหล่ เปียกไปทั้งตัว
ไหลลงจากหัวสุดปลายเท้า
ทุกส่วนของร่างกายเปียกฝน
ยืนนิ่งๆให้ฝนซัดดูไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่สำหรับวัยเด็ก
วิ่งๆๆๆ
วิ่งให้ฝนซาดกระทบใบหน้า
สนุกดี
เม็ดฝนเย็นๆ นับร้อยๆ พันๆ หมื่นๆ แสนๆ เม็ด หรือมากกว่า
สามัคคีซาดซัดลงมากระทบใบหน้า
รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก
ยืนตากฝน.. ให้ความสงบ
วิ่งตากฝน.. ให้ความบันเทิง(ใจ)
(อ้าปากกินได้ด้วย) :P
ฝนนี่ดีจริงๆนะ ^^
...
แต่..
ความหนาวเหน็บที่มาพร้อมกับฝน
นำพาไข้หวัดมาให้ด้วยนี่สิ
เล่นฝนแล้ว อย่าลืมอาบน้ำสระผมแล้วกัน
เอาน้ำอุ่นราดหัว
เข้าสู่โหมดภาวะปกติ(สุข)
..
ชอบฝนตก
(แต่ไม่รวมวันเดินทางนะ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น