ผสมปนเป

หลายๆอย่างที่เข้ามา

เข้ามา  แล้วผ่านไป

หลายๆอย่างที่สามารถอธิบายได้

และหลายๆอย่าง ที่ไม่สามารถอธิบาย

..

ทำไมคนต้องพูดทุกสิ่งอัน

รวมถึงสิ่งที่คิดอยู่

ไม่พูด ก็เขียนออกมา

เล่าเรื่องราว ผ่านตัวหนังสือ

ผ่านไปคนอ่าน

ไปจนถึงคนฟัง

สุดท้าย

อะไรๆก็ไม่ใช่ความลับ

..

คนหนึ่งสัมผัสได้

แต่อีกคนอาจไม่รู้

ไม่ใช่เรื่องแปลก

เพราะคนเราไม่ได้เหมือนกัน

..


ยังคงมีอีกหลายเรื่องราว

ที่ไม่อาจพูด

เขียนออกมาเป็นตัวหนังสือ

สัมผัส

เพื่ออยากให้รับรู้

รักมากแค่ไหน

ก็เท่าเดิม

ยังเจ็บในหัวใจ

..

จะเชื่อใจได้ไหม?

ถ้าไม่มีใจให้เชื่อ

..

ให้ชิน

กับการต้องอยุ่คนเดียว

อย่าชิน

ที่มีใครสักคนอยู่ข้างกาย

เพราะอะไรหลายๆอย่าง

ให้ชีวิตเป็นของเราเอง

..

ขอเวลาปรับ

ทั้งตัวและหัวใจ