เสียง.. หายไป

ฉันไม่ค่อยจะเป็นไข้ เป็นหวัด สักเท่าไหร่

แต่พอเป็นทีไร

มันก็จะเอาเสียงของฉันไปด้วย

เคยถึงขนาดที่เป็นใบ้กันเลยทีเดียว

แต่ที่เขียนนี่

ไม่เกี่ยวกับเสียงที่หายไปนะ

วันนี้ฉันยังสบายดี 55

วันอาทิตย์แห่งการพักผ่อน

นอนหลับตา นิ่งๆ

เสียงที่ได้ยิน ... 

.......

เสียงลม เสียงมอเตอร์ จากพัดลม

เสียงรถไกลๆ

ตอนกลางคืน

ก็มี เป้ง!!! เสียงบอกเวลาตี1

เป้ง!! เป้ง!! เคาะสองครั้งบอกตี2

จนถึงตี5

และเมื่อคืนได้ยินครั้งที่1 และ5

นั่นไง ตื่นบ่อยอีกแล้ว

และเสียงสุดท้าย

จิ๊บๆๆๆ นกน้อยๆ หลายๆตัว ส่งเสียงร้องอยู่ไกลๆ

...

ฉันเดินทางมาไกล

ฉันเดินทางมากับน้องขวัญ แฮปปี้ เบอร์รี่ มอนนี่

แต่ฉันก็ยังรู้สึกเหงา เพราะพวกเขาไม่คุยกับฉันเลย

(ถ้านับเป็นคน... ฉันก็เดินทางมาตัวคนเดียว)

อยากมีเวทมนต์ ฉันจะทำให้พวกเขามีชีวิต (เพ้อ)

ทุกๆวัน ( 6 วันทำงาน)

ฉันตื่นเช้าๆ

อาบน้ำ แต่งตัว กินนมกะซีเรียล

ขับน้องขวัญ มาทำงาน

ทำงานๆๆๆ

ที่ทำงานฉันไม่มีเพื่อน

มีแต่ป้าๆ ที่ทำงานมานานนม

หัวหน้าก็รุ่นพ่อ เขาเป็นเหมือนอาจารย์

เราคือลูกศิษ เขาให้ความสำคัญกับเราเสมอ

ดีจริงนะ

อาหารกลางวัน

ฉันฝากท้องให้กับร้านอาหารตรงข้ามบริษัท

ฝากลุงยามสั่ง

และเมนูที่สั่งได้ก็มีแค่

กระเพรา ไข่เจียว ข้าวผัด ผัดพริดแกง

เคยสั่งต้มยำไป บอกว่าไม่มี

เป็นอันรู้กันว่า ฉันสั่งได้เท่านี้ ก็เซงจิตไปเลย

เย็นหลังเลิกงาน

ฉันก็ตรงดิ่งกลับห้องพัก

หรือบางวัน วันพุธ กับ ศุกร์ มีตลาดให้แวะ

ฉันก็แวะซื้อของเข้าห้อง

เป็นอาหารเย็นวันนั้น และของเที่ยงวันต่อไป

บางวัน ฉันก็ต้องทำอาหารกินเอง

หุงข้าวกินเอง

ครั้งแรกแฉะ แต่ตอนนี้ไม่แฉะ

กับข้าว ยังไม่พ้นไข่เจียว

ไข่ดาวไม่ได้ เพราะติดกะทะ

ครั้งแรกที่เคยทอดไข่เจียว

ไข่เจียวไหม้

ครั้งแรกไหม้ แต่ตอนนี้ไม่ไหม้ 

ฟังให้ดีนะว่า "ไม่ไหม้" ไม่ใช่ "ไหม้ไหม้"

555

นอกจากเมนูไข่

ก็มี ข้าวผัดเด็ก 

ข้าวผัดที่เคยทำตั้งแต่ยังเด็ก

ไม่มีอะไรมาก

แค่ไข่กับซอสภูเขาทอง

และฉันชอบมันมาก

ข้าวผัดที่ไม่มีอะไร ไม่ต้องพิธีรีตรอง ทำง่ายๆ และอร่อยทีเดียว

ถึงขนาดที่มีน้องเคยมาเล่นด้วยกัน บอกอยากกิน และฉันก็ต้องทำให้กิน555

และต้มมาม่า

อันนี่เป็นเมนูประจำ สำหรับคนหอพักอยู่แล้ว

ฉันกำลังหัดทำอาหาร

แต่เพราะกินคนเดียว

ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีแรงผลักไหม

เอาเป็นว่าฉันจะพยายาม เริ่มจากของที่ชอบก่อน

แต่.. ฉันชอบกินอะไรล่ะทีนี้

วันนี้ลองเมนูไข่ต้ม

ไม่ใช่ไข่ต้มธรรมดา สูตรมาจากไต้หวัน

หัวหน้าแนะวิธีทำมา วันนี้ก็เลยลองทำดู

ไข่ชา

เด๋วรู้กัน ว่าจะได้เรื่องไหม
  

ฉันอาศัยอยู่หอพัก

ห้องสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยาวๆ

ทุกอย่างในห้องครบ และถอยตู้เย็นมาพร้อม

เลิกงานฉันก็กลับมาห้องสี่เหลี่ยม

เปิดดูการ์ตูนวันพีช

พร้อมๆกับการทำภารกิจต่างๆ

กินข้าว ซักผ้า ล้างจาน อาบน้ำ ก่อนนอน

ฉันมีวันพีชเป็นเพื่อน

การอยู่คนเดียว

ทำให้น้ำลายบูด

จะคุยกับใครสักคนก็ไม่มี

ฉันจึงให้เวลาพักผ่อนแทบทั้งหมดไปกับลูฟี่

ลูฟี่ อุซป โซโล ชอปเปอร์ นามิ ซันจิ โลบิน

ทุกคนทำให้ห้องไม่เงียบเหงา

ฉันหัวเราะไปกับพวกเขา

พวกเขาทำให้ฉันหัวเราะ

ในรอบหลายๆเดือน

ขอบคุณที่มอบเสียงหัวเราะให้

ในเวลาที่ไม่มีใคร

ฉันก็ไม่อยากเป็นเพื่อนแต่กับความเหงา

ฉันเลยเลือกการ์ตูนเป็นเพื่อน

ฉันยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ ไปกับพวกเขา

ฉันชอบการ์ตูน

เหมือนที่ใครหลายๆคนอาจจะชอบ

เล่นเฟส ไลน์ ทวิต เกมส์ หนังสือ งานฝีมือ

แล้วแต่จะเลือกกันไป

เวลาแบบนี้ เราต้องเลือกเพื่อนที่เราชอบ

เพราะน้ำลายจะได้ไม่บูด

เสียง... จะไม่ หายไป