จากไป

"ไอ่บ้า"

"ไอ่โง่"

ณ ตอนนี้ ฉันพูดกับตัวเองได้แค่นี้แหล่ะ

ไม่รู้ว่าวันนี้ฉันเป็นอะไร

อารมณ์เนือยๆมาตั้งแต่เช้า

และ

พอตกเย็น ฉันก็ทำตัวไม่ดี

ฉันบอกเธอว่า "พรุ่งนี้ไม่ต้องไปหรอก นอนพักนั่นแหล่ะ"

พร้อมกับเสียงสั่นๆ ที่เกือบจะกั้นน้ำตาตัวเองไว้ไม่อยู่

ฉันโกรธเธอ

แต่กลับใช้เหตุผลเข้าข้างตัวเองว่า เพราะเธอไม่สบายก็เคยไม่ไป

ไม่ไปฉะเชิงเทรา ทริปสั้นๆ

เพราะเธอเคยชวนขึ้นรถไฟ

และฉันก็จัดไป โดยเลือกเส้นทางไปไหว้พระพุทธโสธร

ฉันโกรธ โกรธมากด้วย

ทุกอย่างคงล่ม เพราะฤกษ์ไม่ดีซะแล้ว

ฉันแทบกินข้าวพร้อมทั้งน้ำตา

แต่ไม่กล้าร้อง เพราะคนเยอะ

ฉันจึงรีบๆกิน กินเร็วๆ กินมันทุกอย่าง แม้ไอ่ที่ไม่ชอบมากๆอย่างกระเทียม

ประชด!!

เธอ

แต่

ตัวเองเจ็บ

กลับมาห้อง

น้ำตามันไหล

ทั้งๆที่ยังไม่ถึงห้องเลย

ร้องไห้ยกใหญ่

ยังกะมีใครตาย

นั่นสิ

สิ่งที่ตายไป อาจจะเป็นใจของฉัน

วันนี้

ฉันร้องไห้

ให้กับหัวใจของฉันที่ให้เธอ

มันจะจากไป

ฉันจะพยายามลืมมัน