กลับบ้านๆ

การเดินทาง
ไป-กลับ หอพัก-บ้าน

เมื่อวันเสาร์ขับรถกลับบ้านกับเพื่อน

ดูเส้นทาง ตรวจแผนที่ทางด่วนเรียบร้อยว่าจะวิ่งเส้นไหน
แต่เอาเข้าจริง
"หลง" ซะงั้น
ด่านทีจะขึ้นมี 2 เส้น และดันเลือกผิด
ขับรถใน กทม. ถ้าผิดก็ผิดยาวอ่ะ
เฮ้ออ
จากที่จะเสียเวลาอยู่ใน กทม.แค่สักครึ่ง ชม.
นี่ซัดไป ชั่วโมงกว่าๆ

หิวมาก
แต่ก็ไม่มีอะไรกิน ไม่รุจากินอะไร
ผ่านเขตกทม.มาถึงรังสิต
หาไรกินดี? ยำมาม่า บร. ที่ มธ.ล่ะกัน
(กลับเข้า มหาลัยอีกครั้ง หลายๆอย่างเปลี่ยนไป แต่กลิ่นไอยังเหมือนเดิม)

หม่ำๆ ร้านใหม่ แต่ก็โออยู่
คิดถึงไอ่เยียร์เพื่อนเลิฟ
เพราะเกือบทุกเที่ยง จะชวนมากินตลอด
(ไม่ได้คุยกันเลย แกจะยังอยู่ดี อ้วนท้วนสมบูรณ์เหมือนเดิมไมนาา ถ้าไปเท่วกำแพงฯ แกจะมีเวลาให้ฉ้านไหมนะ)

รีบๆกิน รีบๆกลับ
ขับๆๆ ฟังเพลงและร้องคลอไปกับมัน
แต่.. คนข้างๆหลับไปแล้วเรียบร้อย

พอถึงสระบุรี "นครราชสีมา ขึ้นสะพานยกระดับ"
นุ่มก็เลี้ยวขึ้นไปเลยสิค่ะ
แต่.. เฮ้ยย ทางไม่เห็นจะคุ้นเลย โลตัสสระบุรีหายไปไหน????
คนข้างๆก็หลับไม่อยากปลุก
พ่อล่ะกัน
สรุป เป็นทางเลี่ยงเมือง.. หึหึ เครค่ะ อ้อมหน่อยๆ รถไม่เยอะ เปรี่ยวดี

ขับมาเรื่อยๆตามเส้นทาง
ถึงกลางดง แวะไว้พระขาว ที่วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม
บรรยากาศเงียบสงบ
เคยมาแล้วสองครั้ง
ครั้งแรกและสองมากับคนที่ไม่อยากจะคิดถึง
ครั้งแรกเดินขึ้น แต่ครั้งที่สองรออยู่ข้างล่าง
(ไม่พยายามสร้างความทรงจำร่วมกัน)
ครั้งนี้ครั้งที่สาม
มากับเพื่อนรัก
สร้างความทรงจำใหม่ๆ
อืมม.. ดีจริงๆ

แล้วก็เดินทางต่อ กลับบ้าน
กว่าจะถึง เอาซะเหนื่อยสุดๆเลย
ถึงบ้านก็จัดการรื้อกางเกงขาสั้นที่จัดแจงขนมาลองขายที่บ้านลงแขวนขาย
กว่าจะเสร็จเล่นเอาแสบท้องกันเลยทีเดียว
เมนูอาหารเย็น(ดึกแล้ว) วันนี้คือ เมี่ยงปลาทู
อิอิ บอกแม่ไว้เป็นอาทิตเลยอ่ะ และวันนั้นก็ได้กินสมใจอยาก
เอารูปมาฝากด้วย

เขากินกันแบบนี้นะ หอๆๆๆ

แล้วก็อ้ามมมม >O<!! อาหย่อย

อยู่บ้านได้แค่วันหน่อยๆเอง
วันอาทิตย์สองทุ่มครึ่งก็กลับล่ะ
เดินทางมารทอนเช่นเคย
ฝนตกหนัก เป็นพักๆ หลายๆช่วง
กว่าจะถึงหอก็ปาไปเที่ยงคืนหน่อยๆ
กลับมาสลบเมือบกันทั่วหน้าคร่าาา