หลังจากที่นอนพักถึงเย็นๆ
เธอก็เลิกงานแล่วก็มาหาที่หอพัก ตามที่ฉันร้องขอไป
ดีใจไหม?ที่ได้เจอ.. ก็ดีใจอ่ะแหล่ะ
แต่..
ไม่เข้าใจว่าทำไมแฟนเธอต้องหึงด้วยนะ
ก็จะว่าไม่เข้าใจเลยซะทีเดียวก็ไม่ได้หรอก
สงสัยพี่เขาคงรู้ทันว่า ฉันเคยคิดแบบมากกว่าเพื่อนกับเธอละมั้ง
แต่ว่า.. พี่เขาเคยเจอกับฉันแค่ครั้งเดียวเองนะ
แล้วเอาอะไรมาวัดล่ะ ว่าฉันเป็น ในสิ่งที่ไม่อยากเป็นอะนะ
เหอๆ.. คิดแล้วก็ไม่เห็นจะเข้าใจพี่เขาเลย
นี่ถ้าเธอไม่บอกฉันว่าพี่เขาหึง. .. ให้ตายสิ ฉันก็ไม่รู้หรอก
และการที่เธอจะมาอยู่กับฉัน.. โดนห้ามซะงั้น
เมื่อวานเธอบอกพี่เขา ก้ำกึ่งว่า อาจจะค้างหรือไม่ค้าง
แต่พอผ่านไปได้ไม่นานล่ะ ก็ส่งข้อความมาบอกว่าให้กลับ
ทำยังกะว่า เราจะทำอะไรกันอย่างนั้นแหล่ะ
และเมื่อคืน ฉันก็พยายาม หาจังหวะ ที่จะบอกความรุ้สึกกับเธออยู่นะ
แต่ว่า.. พอจะได้จังหวะ เพื่อนก็โทรมา คุยเสร็จ เธอก็หลับ
ให้ตายสิ แล้วฉันจะได้บอกเธอเมื่อไหร่
สิ่งที่อยากจะบอกนะหรอ
แค่ว่า..
เมื่อก่อน ฉันรักเธอ ทั้งๆที่ไม่เคยคิดอะไรเลย
แต่เมื่อไม่กี่ปีก่อน ฉันก็มารู้ใจตัวเองทีหลัง.. ว่า.. ฉันรักเธอ รักที่แปลว่ารักน่ะ
แต่ฉันก็ไม่เคยจะยอมรับสิ่งนั้นเลย ฉันไม่ชอบ และฉันก็ปฏิเสธมาโดยตลอด
และแล้ว ก็เหมือนเธอมาช่วยฉันไว้
เธอทำให้ฉันเลิกคิดอะไรบ้าๆแบบนั้น..
บางอย่างที่เธอทำ ทำให้ฉันเลิกรักเธอแบบนั้น
หันมารักตัวเองมากขึ้น และรักเธอในแบบเพื่อนรัก
และปัจจุบัน
ฉันก็ไม่รู้สึกผิดอีกแล้ว
อยากบอกเธอ
ว่าฉันเคยรักเธอจริงๆ (เพราะมันผ่านมาแล้วเลยกล้าบอก)
และบอกพี่เขาไปซะ
ว่าเราเป็นเพียงเพื่อนกัน
n_n
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น