ฉันกลับมาเป็นนุ่มคนเดิมอีกแล่ว
เหนื่อยจังเลย.. เจ็บด้วย
ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ ชาติที่แล้วทำกรรมอะไรไว้เนี่ย
ทำไม?.. ฉันต้องยังคงรักเธอ คนที่ฉันไม่ควรจะรักและรักไม่ได้ด้วย
ทำไม?.. ฉันต้องอะไรๆกับเธอมากมายแบบนี้
ทำไม?.. ฉันต้องเจ็บ ต้องทนอยู่ฝ่ายเดียว
ไม่กี่วันที่แล้ว.. ฉันยังบอกกับตัวเองอยู่เลย ว่าฉันไม่ได้รักเธอแล้ว เราเป็นเพื่อนกัน
แต่..
วันนี้ .. ทำไมฉันถึงทำไม่ได้่ล่ะ
ฉันอาจจะยังปิดหู ปิดตา.. ปิดใจตัวเองไม่พอล่ะมั้ง
แค่เรื่องเธอกับเขา บังเอิญที่ได้รับรู้
ว่าเธอ.. รักเขามากขนาดไหน..
ว่าฉัน.. คงไม่อยู่ในสายตาเธอแล้ว
มานทำให้ฉันเจ็บอีกแล้ว
การที่ฉันได้รู้ว่า
คนที่อยู่เคียงข้างเธอ คนที่เธอนึกถึง ไม่ใ่ช่ฉัน .. เจ็บจังเลย
และการที่ฉันได้รับรู้ว่า
ฉัน.. เหมือนถูกทิ้งให้ต้องอยู่คนเดียว..
โดนเธอ ที่อยู่ใกล้กันแค่นี้
ทั้งๆที่เราควรจะอยู่ไกลกันแล่ว แต่โชคชะตาก็เหมือนจะกลั่นแกล้งฉัน
ให้เราต้องมาใกล้กันอีกครั้ง.. ฉันจึงต้องเจ็บอยู่อย่างนี้ เสมอๆ
เธอเองก็รู้ว่าฉันต้องอยู่คนเดียว
เธอเองก็รู้ว่าฉันต้องเหงามากแค่ไหน
เธอเองก็รู้ว่าฉัน.. รักเธอ
แต่เธอ.. ทำไมถึงได้เมินเฉยซะล่ะ
ฉันเจ็บจริงๆนะ T-T
ถ้าเราไม่อยู่ใกล้กัน.. อาจจะดีกว่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น