ติ๊ก.. ติ๊ก.. ติ๊ก..
ฉันคือนาฬิกา
ฉันอาจเดินช้าๆ
แต่ก็เดินอย่างสม่ำเสมอ
อาจมีสะดุดบ้าง เมื่อล้า
อาจมีหยุดบ้าง เมื่อหมดแรง
แต่หลังจากถอดแบ็ตเปลี่ยน
ฉันก็จะกลับมาเป็นนาฬิกาเรือนเดิม
..
ฉันคือนาฬิกา
ฉันบอกเวลากับทุกคนที่มอง
เช้า สาย บ่าย เย็น ยามค่ำคืน
ฉันจะบอกเสมอ เมื่อมองมา
..
ฉันคือนาฬิกา
ฉันเดินเสียงดัง ติ๊ก.. ติ๊ก.. ติ๊ก..
แต่บางเวลา
ฉันก็ส่งเสียงดังๆๆๆ
เพื่อปลุกใครๆหลายๆคนที่ยังอยู่ในผวังแห่งการหลับไหล
..
ฉันคือนาฬิกา
ฉันไม่มีขาให้เดิน
ฉันไม่สามารถไปไหนมาไหน
แต่เดินได้ ติ๊กๆๆ เป็นวงกลม
..
ฉันคือนาฬิกา
ฉันไม่เสียใจ
ฉันคือเวลา
เวลาเป็นสิ่งที่มีค่าเสมอ
ไม่เสียใจที่เกิดมาเป็น "นาฬิกา"
| ระยะทาง และเวลา ทำให้รู้คุณค่าของคนที่รัก |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น