นานมาแล้ว
เคยมีคนบอกข้าพเจ้าว่า
"ถ้าเขาไม่แคร์ ไม่ทำแบบนั้นหรอก"
พอฟังแบบนี้พอกลับไปคิด มันก็จริงอย่างที่เขาพูด
..
คนงอนก็มัวแต่งอน
คนถูกงอนก็เหนื่อยที่จะง้อ
ง้อไปก็เล่นตัว
มัวแต่ตกอยู่ในภวังค์ของอารมณ์
มองอะไรไม่เคยชัดเจน
รบกวนคนรอบข้างที่รำคาญ ต้องมาชี้ให้มอง
555 หลายๆคนคงจะบอกข้าพเจ้าว่า
อย่าเอาเรื่องจริงมาพูดนะย่ะ
(ก็ชอบเขียนซะแบบนี้ บางทีก็เขียนในอารมณ์ บางทีก็ชอบเอาเรื่องจริงมาเขียน)
ข้ออ้างสวยหรูของความงี่เง่าน่าจะพอใช้ได้
เพราะว่าแคร์
เพราะว่ารัก
แล้วมึงก็งี่เง่าเนี่ยน๊ะ
มาพูดถึงความเป็นจริงดีกว่า โดยใช้ความรู้สึกสัมผัส
ที่จริงกับคำว่า "แคร์" หรือ "ไม่แคร์"
"สำคัญ" หรือ "ไม่สำคัญ"
ก็มีแค่ความรู้สึกล้วนๆ
พอใจ ชอบ รัก
สิ่งเหล่านี้ คนกลุ่มนี้
เมื่อมีความรู้สึกดีๆให้ เราก็ต้องให้ความสำคัญ
ต้องดูแล เอาใจใส่ เป็นเรื่องปกติธรรมดา
และตรงข้าม
เมื่อชัง เกลียด ไม่ชอบ
ความรู้สึกนี้เกิดกับคนหรือสิ่งของ
แล้วผู้รู้สึกจะไม่สนใจใยดีก็ไม่แปลก
เมื่อตาสว่าง
เมื่อรู้ว่าเขาแคร์
จะยิ้มต่อ หรือร้องไห้ ดีน่อ
5555
บางครั้ง
บางเรื่อง
บางคน
บางอารมณ์
บาง....
บางอะไรๆ
ก็บาง.. บ้าง
เหมือนเดิม นั่นแหล่ะนะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น