ภาวะ ตึง เครียด

ภาวะ ตึง+เครียด

ภาวะนี้ จะเกิดอาการที่เรียกว่า


ตึง.. บนใบหน้า

หน้าจะ ยับยู้ยี้ คิ้วขมวด หน้าผากย่น เกร็ง ตึง ไปหมด

โดยรวมๆ หน้า ณ ภาวะนี้ จะเหมือนตูด(ดำๆเขียวๆ) :P


 เครียด.. ภายใน(ใจ)

อันนี้ไม่รู้จะอธิบายยังไง เครียดก็คือเครียดนั่นแหล่ะ

ไม่ว่าจะเรื่องไหน กับใคร เครียดก็คือเครียด

ไม่เกี่ยวกับ เกลียด เกียจ เกียรติ แต่อย่างใด (อ่าวงง??)

ด้วยอาการเหล่านี้

เราจึงฟันธงกันว่า มันเป็นภาวะที่ไม่ดี



แต่มันไม่เสมอไปหรอกฉันว่า


ในช่วงสมัยเรียนมหาวิทยาลัย

เราจะมีช่วงเครียดและลั้นลาสลับกันไป

ระหว่างเรียนสนุกสนานมีความสุข

พอเข้าเทศกาลสอบปุ๊ป ก็เริ่มจะหม่นหมอง

พออ่านไม่ทันเท่านั้นล่ะ เครียดกันสุดๆ

และพอหลังจากภาวะตึงเครียดนั้น

สอบเสร็จ.. ก็กลับมาสนุกสนาน บ้าๆบอๆเหมือนเดิม


แต่ในระหว่างที่เครียดล่ะ

ในช่วงนั้นเพื่อนฉันคนหนึ่งจะชอบเครียดมากกับการอ่านหนังสือ

เพราะเขาชอบเผลอหลับเวลาที่อ่านหนังสือ

(นอนแบบหนังสือปิดหน้าอยู่แบบนั้น)

เวลาที่เขาอ่านเขาจึงมาอ่านที่ห้องของฉัน

เพราะว่ามีฉันเป็นนาฬิกาปลุก

ฉันอ่านหนังสือ เพื่อนเผลอหลับ ฉันปลุกเพื่อนตื่น ฉันหลับต่อ

ประมาณนั้น

เราอ่านหนังสือไปด้วยกัน (รึป่าว)

เวลาที่เพื่อนเครียดก็ชอบคุย หรือโทรมาหาฉัน

บ่นต่างๆนาๆ ว่าเครียด (ทุกวันนี้ก็ยังเป็น)

และฉันก็บอกไปว่า

"เครียด.. ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ"

"แกจะได้อ่านหนังสือ จะได้พยายามให้มากขึ้น"

 ..

ฉันพูดประโยคแนวๆนี้กับเพื่อนเสมอ

และนั่น.. อาจเป็นสาเหตุที่เวลาเครียดแล้วเพื่อนชอบโทรมา

เพราะเขาอาจจะอยากได้ยินประโยคนี้จากฉัน (รึป่าว?)


..

ฉันไม่ได้มองเรื่องเครียดเป็นเรื่องแย่ๆเสมอไป (มันอาจจะแย่จริง เวลาที่เครียด)

ทุกครั้งที่เครียด.. ฉันก็จะเครียด.. แต่ก็พยายามหาอะไรทำด้วย(อย่างดูการ์ตูน)

ถามว่า เวลาเครียดแล้วทำสิ่งที่ชอบ มันช่วยอะไรได้ด้วยหรอ?

ได้สิ.. แต่แค่ ณ เวลานั้นนะ

พอหมดเวลา อารมณ์ดีนั้นหายไป.. ก็กลับมาเครียดต่อ

ต่อจากเดิม

เหมือนกับว่า

พักเบรค.. เฉยๆ



เครียด.. แต่ไม่แก้ กับสิ่งที่ทำให้เครียด

ก็จะกลายเป็นเครียดสะสม

ฉันจึงพยายามมองความเครียด ให้ดีกว่าความหมายที่มันเป็น

เพราะเครียด มันทำให้เรามีความพยายาม ที่จะบรรลุ สิ่งโน่น สิ่งนี้

อย่าง...

เครียดอ่านหนังสือไม่ทัน

ก็รีบอ่านซะสิ อ่านให้รู้เรื่องด้วย

เครียดไม่มีเงินผ่อนรถ

ก็หางานใหม่ซะสิ เงินเยอะๆ (อันนี้เกิดกับตัว)

เครียดไม่มีเงินเก็บ

ก็เริ่มเก็บซะสิ น้อยๆก็คือเก็บ

เครียด หมดเรี่ยวแรง

ก็กลับบ้านซะสิ นอนพักร่างกายและใจบ้าง




สุดท้าย..

ความเครียด ก็ทำให้เราไปถึงเป้าหมายนั้นๆได้ ถ้าเราพยายามพอ

เป็นดังนี้แล้ว

เมื่อถึงวัน ที่เราไปยืนอยู่ ณ จุดๆนั้น ที่เป็นเป้าหมายของเรา

ต้องขอบคุณ "ความเครียด" นะ

ที่ทำให้เราเดินหน้าต่อไป



ขอบคุณเธอนะ "ความเครียด"



-หน้ากลม-