เที่ยวไปกับหน้ากลม ตอน ตะลอนๆเมืองกาญฯ

กะบุ๋ม @เมืองกาญฯ

23-24 มีนาคม 2556

 

วันนั้นได้มีโอกาสไปเที่ยวเมืองกาญจนบุรี กับเพื่อนสุดเลิฟ คุณจินตนา หรือ บุ๋ม(เหยิน) นั่นเอง
หลังจากที่ลาออกจากงานเดิม ก่อนเริ่มต้นงานใหม่ มีเวลาได้หยุดพัก 1 อาทิตย์  ก็เลยจัดทริปไปกันกับบุ๋ม สองต่อสอง อิอิ

เราออกเดินทางจากกรุงเทพน่าจะประมาณ 7 โมงเช้า วิ่งออกจากกรุงเทพตามทางด่วน สะพานวงแหวนอุตสาหกรรม ไปออกถนนกาญจนา เข้าถนนเพชรเกษม ทะลุผ่านนครปฐม ไปเรื่อยๆ เจอป้ายให้เลี้ยวขวาเข้าเมืองกาญฯ ก็วิ่งเข้าไป ตั้ง GPS ในไอโฟนเช่นเคย มุ่งหน้าสู่ Felix river kwai resort ที่พักติดแม่น้ำแคว อ.เมือง

แต่ก่อนหน้าที่จะถึง เราก็แวะกินเต๋วข้างทางซะก่อน (เพราะต้องเช็คอินเที่ยง ซึ่งไปถึงเร็ว ก็เลยแวะกินอะไรก่อน)
ร้านที่เราเลือกทานนี้ เป็นร้านข้างๆทาง เห็นป้ายก็แวะ ไม่มีแผน หรืออะไร เพียงแค่หิว และต้องแวะฆ่าเวลา ก็เลยต้องกิน
ร้านเต๋วที่เราแวะ ปรากฎว่า อร่อยเกินคาดค่ะ (อยากกินอีกสักชามจัง ขากลับว่าจะแวะมาอีกก็ไม่ได้มา) กินจนหมดจาน และพลาดไปที่ไม่ได้สั่งพิเศษ
ที่ร้านมีน้ำแข็งใสด้วย ใสแบบใสจริงๆนะ ไม่ได้หมุนติ้วๆ น้ำแข็งใสแบบโบราณ เลยล่ะ แล้วเราก็จัดมาคนละถ้วย และ.. ก็อร่อยเกินคาดอีกแล้วค่ะ
มื้อเที่ยงที่กาญฯ มื้อแรกที่กาญฯ ก็เลยค่อนข้างจะประทับใจมากกกก (อากาศร้อน ไม่ได้เอากล้องลงมา ก็เลยไม่มีภาพ ขออภัย)

จากนั้นเราก็มุ่งหน้าไปที่รีสอร์ท (เกือบจะพากันหลงอีกแล้ว อ่านป้ายเอา และค่อนข้างที่จะชัดเจนอยู่)
ถึงแล้วก็เช็คอิน ซึ่งก็มีพนักงานมาช่วยขนของให้
ห้องพักจะแบ่งเป็นโซนๆ แต่ก็จำไม่ได้ล่ะว่าเราได้พักโซนไหน รู้แค่ว่าติดแม่น้ำแควพอดี
ห้องค่อนข้างไฮโซ โอ่อ่า (ตามคาด) เปิดออกไปที่ระเบียงก็เจอลมพัด น้ำไหลเอื่อยๆ นั่งชมธรรมชาติได้ (ถ้าไม่ร้อนจนเกินไป)

บรรยากาศ ห้องฮันนีมูนของเราค่ะ ^^

 
พักได้สักหน่อย บ่ายเราก็ออกเดินทางตะลอนๆท่องเที่ยว
เราไปกันแบบไม่มีแผน แค่ว่าจะไปกาญฯ กันเฉยๆ อยากไปไหนก็ไปอะไรประมาณนั้น จุดแรกที่เราคัดสรร ก็คือน้ำตกเอราวัณ
ออกเดินทางไปกันเลย
ป้ายที่ตัวเมืองค่อนข้างที่จะชัดเจน ว่าน้ำตกเอราวัณไปทางไหน เราก็เลยไม่ได้ดูแผนที่อะไรมากมาย ก็ไปมันตามป้ายนั่นล่ะ
แต่.... สุดท้ายเราก็หลงจนได้
เลยน้ำตกเอราวัณ ขึ้นเขาไปซะงั้น หลงไปซะไกลเลย ทั้งๆที่น้ำตกก็อยู่ในเขื่อนฯแท้ๆ ทางเดียวกัน แต่ด้วยความไม่รู้ ขับเบี่ยงขวา ขึ้นเขาเฉย
กว่าจะรู้ตัว ก็หลงมาซะไกล ก็เลยแวะถามคนข้างทางดู บอกว่าให้เข้าไปในเขื่อน จบ!!

คอมเมนท์นิดนึงเรื่องป้าย
ชัดเจนอยู่หรอก ตอนอยู่ที่ตัวเมือง
แต่.. พอใกล้ถึงที่หมาย ขอร้องเหอะนะค่ะ ติดป้ายบอกสักนิด
ขาตะลอนๆ อย่างหนูๆ ไปบ่ถูก -*-

ทางที่เราหลงขึ้นไป ไร้ซึ่งรถ เต็มไปด้วยป่าไม้

สุดท้ายเราก็ถึงที่หมาย
แต่เสียเวลาไปเยอะเลย
เสียค่าเข้า ค่ารถ แล้วก็รีบมุ่งหน้าเดินขึ้นไปที่ชั้น 7 ชั้นบนสุดของน้ำตก
ถามว่าไกลไหม?
ไกลค่ะ แม้ไม่เท่าภูกระดึง ไม่เท่าเขาคิชกูฎ แต่ก็เหนื่อยหลายหมาหอบอยู่เหมือนกัน ต้องปีนป่ายนิดหน่อย
เราไปกันช้า ซึ่งอุทยานเขาใกล้จะปิดแล้ว
เป็นอันว่า เรารีบๆๆๆ เดิน เดินจนถึงชั้นบนสุด ยังไม่หายเหนื่อย ก็ต้องรีบลงมาซะแล้ว (โดนไล่หลัง)
น้ำก็ไม่ได้เล่น รูปก็ไม่ค่อยได้ถ่าย
อากาศก็ร้อนมากกกก
เหงื่อท่วมตัว อยากโดดน้ำสักทีก็ม่ะได้โดด (ครั้งหน้าต้องได้โดด)
ตอนขึ้นไปก็ปวดเมื่อยอยู่
ขาลงนี่ขาสั่น ดิ๊กๆๆๆ 5555
คิดซะว่าออกกำลังกาย

ระหว่างทางขึ้นไปน้ำตก

ชั้นแรก ชื่อชั้นมันโดนจริงๆ

ชอบเวลาแสงแดดตกกระทบผิวของใบไม้

ขอสักชอต

ถึงแล้ว ชั้นบนสุด

เราคือผู้พิชิต 555

นี่ก็ชอบ เวลาแสงแดดมันลอดช่อง

ตั๊กกะโต่ง (ก็ตั๊กแตนอ่ะแหล่ะ)

ขาลงล่ะ เลยโทรมๆ :P

มันเกาะกันแน่นมาก

สามเหลี่ยมธรรมชาติ ^^

เอ่อเห็นป้ายไหม? ว่าเขาห้ามใส่อะไรค่ะ -*-"

กลับจากนี้เราก็ไม่รู้จะไปไหนล่ะ
ต้องหาที่กินข้าวเย็นกัน
ไม่มีแผนอีกตามเคยค่ะ
แต่ดีที่มีพี่ที่เคยมาบ่อยๆ เขาแนะนำร้าน "ธาราคีรี"
ร้านอาหาร บรรยากาศดีๆ ติดแม่น้ำแคว
เหมือนเดิมค่ะ เราไม่รู้ทาง ไม่รู้อะไรเลย ก็วิ่งตาม GPS ไป
ร้านอยู่แถวๆ ทางรถไฟสายมรณะ ก็เลยหาได้ไม่ยาก
อีกทั้งยังมีรีวิว และก็แผนที่ที่ค้นหาได้ง่าย ครั้งนี้เราจึงไม่หลง
และถึงร้านโดยสวัสดิภาพ
โชคดีค่ะ ไปถึงร้านแล้วคนยังไม่เยอะ เราจึงได้ที่นั่งข้างล่าง บนแพ ติดแม่น้ำเลย ลมพัดเย็นสบาย บรรยากาศดีค่ะ
จำไม่ได้ว่าอาหารอร่อยหรือเปล่า รู้แค่ว่า หิวค่ะ 555
 

นั่งกินลมชมวิวให้หายเหนื่อย เราก็กลับที่พักกัน

ถึงที่พัก เราก็แวะไปกิน soft drink ฟรี ที่ทาง รร. บริการ
เรารึคิดว่าจะเป็นอะไรที่ดูยิ่งใหญ่หน่อย
ได้น้ำส้มมาคนละแก้วค่ะ (น่าจะเป็นน้ำส้มชง แต่ไม่แน่ใจว่ายี่ห้ออะไร ไม่คุ้น แต่ก็พอได้อยู่)
นั่งกินน้ำส้ม พร้อมกับเล่นกล้องไป 555

ที่ รร. มีสระว่ายน้ำด้วย
อยากลงอ่าาา แต่ไม่มีชุดว่ายน้ำ (เด๋วจะหาซื้อติดรถไว้เลยดีไหม)
จะใส่บิกินี่ประจำตัว ก็กะไรอยู่ อิอิ
กินอิ่ม เพลีย กลับห้อง อาบน้ำนอนค่ะ

สวยคร่าาา 555

เราไม่ได้รีบตื่นกันแต่เช้า
เพราะเรามาพักผ่อน ชิวๆ ตื่นเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น กลับเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น
ที่จริงยังติดใจเรื่องไม่ได้เล่นน้ำตกอยู่
แต่เพราะน้ำตกแต่ละจุดค่อนข้างจะไกล
และเวลาเราก็ไม่เคยพอ
เราจึงไม่เลือกขึ้นเหนือไปต่อ
แต่วกลงมาเรื่อยๆ
สุดท้ายก็เลยได้แวะ ถ่ายรูปกันที่ทางรถไฟสายมรณะ

แล้วก็แวะไหว้พระ กันก่อนเดินทางกลับ
(จำชื่อวัดไม่ได้) -_-"

จากใจจริงถามว่าทริปนี้สนุกไหม
ไม่เลย ไม่ประทับใจ ร้อน เหนื่อย
แต่..
เรามาเพื่อพักผ่อน
เรามา เพราะอยากมาด้วยกัน
เรามาถึงที่หมาย
เราได้อยู่ด้วยกัน(บ้าง)

มันจึงมีคำพูดที่ว่า
"อยู่ไหนก็ไม่สำคัญ เท่ากับอยู่กับใคร"

ขอบคุณที่ร่วมเดินทาง
แล้วเราจะไปด้วยกันอีกนะ

 

-หน้ากลม-