เมื่อวันอาทิตย์ที่ 21 กรกฎาคม ที่ผ่านมา
เป็นวันเกิดของพี่สาวฉันเอง "พี่นุ้ย"
นั่นเป็นเหตุผลหลักที่ฉันเปลี่ยนใจกลับบ้านในอาทิตย์นี้
ก่อนเดินทางกลับบ้าน
ฉันตั้งใจออกไปซื้อเค้ก S&P มาให้พี่
ฉันออกไปซื้อ
ฉันซื้อมาเซอร์ไพรซ์ให้พี่
ฉัน.. แค่อยากอะไรที่ดูพิเศษๆ ให้พี่บ้าง
ตลอด 24 ปีที่ฉันกับพี่ได้รู้จักกัน
ไม่นับ 2 ปีกว่าๆ ที่พี่อาจจะรอคอยฉันอยู่ (ยังไม่เกิด)
เท่าที่จำความได้
เราก็เป็นเพื่อนเล่นกันมาตลอด
เป็นเพื่อน มากกว่าเป็นพี่ซะอีก
เราเล่นด้วยกัน เราทะเลาะกัน
เราแย่งของเล่นกัน
(พ่อชอบซื้อตุ๊กตามาเหมือนกันเด๊ะ 2 ตัว ท้ายสุดก็แยกไม่ออกว่าของใคร แล้วก็ทะเลาะแย่งกัน)
เราด่ากัน ด่าด้วยคำหยาบๆสารพัด
แต่ทำไม่ได้อย่างเดียวคือ ด่าพ่อล้อชื่อแม่ (เพราะพ่อแม่เราคนเดียวกัน)
เราทั้งดีทั้งร้ายใส่กัน แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นลงไม้ลงมือ ตีกันเลยสักครั้ง
ถ้าถามว่าฉันเป็นคนติดพี่ไหม?
ไม่ล่ะ เพราะอย่างที่บอก เราอยู่กันแบบเพื่อนมากกว่าพี่
ฉันแทบจะไม่เคยรู้สึกเลยว่าฉันมีพี่กับเขาด้วย
ถ้ารู้สึกจริงๆ ก็ตอนที่อยู่มหา'ลัย
ในเวลาที่ไกลกัน
และรู้ว่าเบื้องหลังหลายๆอย่าง ฉันก็มีพี่ที่รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อน คอยช่วยเหลือมาตลอด
ฉันก็เลยมีพี่ มาตั้งแต่ตอนนั้นล่ะมั้งนะ 555
พ่อกับแม่มักจะกลัวว่าฉันกับพี่จะไม่กินเส้นกัน ในเวลาที่ให้อะไรๆไม่เท่ากัน
เวลาที่ให้ฉัน ก็จะบอกพี่ว่า "นุ้ยอย่าน้อยใจ อิจฉาน้องนะ"
เวลาที่ให้พี่ ก็จะบอกฉันว่า "นุ่มอย่าน้อยใจ อิจฉาพี่นะ"
พูดในประโยคเหมือนๆกัน
ก็เข้าใจนะว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงรู้สึกแบบนั้น
แต่ก็นะ
จะไปแก่งแย่งชิงดีอะไร กับคนที่เราเรียกว่า "พี่" ว่า "น้อง"
เราโตๆกันแล้ว
เรามีเหตุและผล
ถึงเราจะคุยกันน้อย
แต่เราก็รู้ว่า ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
อ่าาาา
นี่อาจเป็นเหตุผลหลักๆว่าทำไมฉันถึงรักครอบครัวของฉัน
เพราะฉันรู้ว่า ไม่ว่าเราจะไกลกันแค่ไหน คุยกันน้อยยังไง
นานแค่ไหนที่ไม่ได้พบหน้า
แต่ฉันก็รู้เสมอว่า เมื่อถึงวันที่ฉันเดินกลับบ้าน
ที่ฉันจะมีความอบอุ่นมอบให้ฉัน
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ถามว่าเดินทางกลับบ้านเหนื่อยไหม?
เหนื่อยสิ
ไกลก็ไกล มืดก็มืด ง่วงก็ง่วง อันตรายก็อันตราย
กลับคนเดียวอีก
แต่ว่า .. ฉันมีคนที่รอฉันอยู่ที่ปลายทาง
ฉันเลยมีแรงเดินทางต่อไป
-หน้ากลม-
ปล.ง่วงมากกกก กับการขับรถกลับแต่เช้ามืดคนเดียว
ฝนตกหนัก มองไม่เห็นทาง มืดก็มืด ไหนยังมีโค้ง มีกิ่งไม้หัก ที่ต้องระวังอีก
ลงมาจากเขาได้ ทางเรียบหน่อย จะหลับในให้ได้เลยสิเรา
"เดินทางปลอดภัยค่ะ"
"ถึงโดยสวัสดิภาพ"
"ราตรีสวัสดิ์ ที่เวลา 20.35 น."

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น