เที่ยวไปกับหน้ากลม ตอน วันวานเขาใหญ่

ไปเที่ยวเขาใหญ่อีกครั้ง

หลังจากที่ไม่ได้ไปมาเกือบ 10 ปี

ที่ผ่านมาจำอะไรไม่ได้

เมื่อสวัยเด็กประถม วัยละอ่อน

จำได้เพียงว่า

ฉันไปน้ำตกมา 2 ที่

เหวนรก กับเหวสุวัช

เหวนรก ต้องเดินลงไปข้างล่าง

เหวสุวัชได้เล่นน้ำ

มีความทรงจำแค่นั้นจริงๆ

แล้วก็ได้มีโอกาสไปมาอีกครั้ง

ไปรำลึกความหลัง

เมื่อครั้งยังเด็ก

จำได้ว่าทางขึ้นไปน่ากลัวมาก

พ่อพอไปด้วยรถกระบะคันเขียว คันแรก

นักกระบะท้ายไป เห็นแต่เหวตลอดทาง

พ่อขับด้วยความเร็ว 50 km/hr ก็ว่าเร็วแล้ว

แต่ไปคราวนี้ไม่เหมือนกัน

ไม่เห็นเหวเลย

ตลอดเส้นทางเต็มไปด้วยป่าไม้

หรืออาจเป็นเพราะว่าขึ้นคนละทาง

ตอนเด็กขึ้นทางปากช่อง

คราวนี้ขึ้นทางปราจีน

อาจเพราะความแตกต่างนี้ จึงไม่เห็นอันตรายใดๆในการเดินทาง

ด้วยความเป็นหน้าฝน

ฝนจึงตกตลอดทาง

ไปถึงน้ำตกเหวนรกก่อน

ฝนก็ยังตกไม่เลิก

ตกแรงซะด้วย

แต่ก็ไม่เป็นไร รออยู่ในรถก่อนก็ได้

สักพักฝนเริ่มซา

ได้หมวก กับเสื้อนอกจากเพื่อนร่วมเดินทาง

เท่ห์ดี

เหมือนหลุดเข้าไปในยุคจุลสิกปาร์ค

ฝนตกยังคงตก แต่ไม่มาก

เราก็เลยได้เดินลงไปดูน้ำตก

น้ำตกเหวนรก ที่ชื่อมาจากการที่ช้างตกลงไปตาย

สัตว์ส่วนใหญ่คงพลัดและตกไปตาย

เขาจึงเรียกน้ำตกเหวนรก

(อันนี้เป็นความทรงจำเมื่อครั้งยังละอ่อน)

ฝนตก ถ่ายรูปไม่ค่อยได้

สงสารกล้อง

แต่ก็แอบถ่ายมาได้บ้าง (ต้องหลบละออกจากน้ำตก และฝน)

แต่.. พอจะมาลง

ไง๋ไฟล์แปลงไม่ได้ หรือเสียไปแล้วก็ไม่รู้

เอาเป็นว่าเด๋วค่อยไปกู้ทีหลัง

รับละอองน้ำตกอิ่มเอมแล้ว

ก็เดินทางต่อ

ที่ต่อไปคือน้ำตกเหวสุวัช

เขาไม่ให้ลงเล่นน้ำซะแล้ว

ก็เลยได้แต่นั่งดูน้ำตก

นั่งดูสายน้ำ

ดูผีเสื้อที่บินมาเกาะ (ไม่กลัวคนเลย)

แค่นี้ก็พอ

ขับรถเล่นแล้วก็เดินทางกลับ

ทริปนี้ไปไม่นาน

ออกจากชลฯ ก็ 8 โมงแล้ว

เรื่อยๆ

คนไม่เยอะ

รถไม่เยอะ

เพราะฝนตก

น้ำท่วมปราจีน

แต่ก็โอเค

สำหรับการกลับไปรำลึกความหลัง

ขอบคุณที่ร่วมเดินทาง

ขาขึ้นเขา แต่ยังไม่ขึ้น อยู่แค่ตีนเขา

ฝนตกหนักมาก ก็เลยเล่นกะฝน

นั่งรอฝนให้หยุดตก ก่อนลงไปน้ำตกเหวนรก

ฉันชอบธรรมชาติ

ฉันรักป่า

ฉันรักภูเขา

เพราะฉันรู้สึกสดชื่น

เพราะฉันหายใจที่นั่นได้เต็มปอด

-หน้ากลม-

กับวันที่ 29 กันยา 56 ที่เหนื่อยล้า

กลับมาก็เหนื่อยล้า

แต่พอกลับไปคิดถึง.. มันสดชื่นในหัวใจ