เคยฝันซ้อนฝันไหม?
ฉันฝันซ้อนๆๆๆฝันบ่อยๆ
แต่ครั้งนี้ไม่ซับซ้อนมาก
แต่...
เรื่องราวมันค่อนข้างจะสะเทือนใจ
ฉันฝันเห็นการสูญเสีย
นั่นคือ ฉันตาย
ฉันฝันถึงสิ่งที่ฉันไม่เคยยอมรับ
นั่นคือ ฉันถูกหมางเมินจากคนที่ฉันรัก
ในสภาวะที่เหนื่อยแบบนี้
ก็ยังจะฝันแบบนี้อีก
ทำให้ตอนนี้กลายเป็นสภาวะ
โค-ตะ-ระ เหนื่อย
ถ้าถามว่ารู้สึกยังไงงั้นหรอ
คุณเคยฝันว่าตัวเองตาย
และคนรักหมางเมินไหมล่ะ
คุณรู้สึกอย่างไร
ฉันก็รู้สึกแบบนั้นล่ะ
และถ้าจะมาดูหน้ากันตอนนี้
คุณก็อาจจะคิดว่า
คุณกำลังมองดูตูดอยู่
เอิ่กๆ
เมื่อคืนฉันตื่นตาสว่างมาตอน
3.33 น.
ที่รู้ละเอียดเพราะว่าฉันหยิบมือถือขึ้นมาดูว่ามันกี่โมงแล้ว
แต่นั่นล่ะ
ตาสว่าง แล้วก็ฝืนตัวเองนอนต่อ
เกลือกกลิ้งอยู่ได้พักใหญ่ๆ
ก็หลับจนได้
แต่สิ่งที่ตามมาหลังจากการฝืนให้ตัวเองหลับลงอีกครั้ง
นั่นคือ
Inception ย่อยๆ
เหตุการณ์อยู่ที่ชลบุรี
ถนนเลียบหาย
ฉันไปกินข้าวกับพี่ๆที่ทำงาน
และตอนนั้นกำลังจะกลับ
ไปด้วยพาหนะ
โตโยต้า ออลติส สีขาว
ฉันนั่งข้างคนขับ
ระหว่างทางกลับคนขับเกิดแน่นหน้าอก
ฉันก็เลยต้องเป็นคนขับแทน
ระหว่างขับรถ
คงไม่บรรยายมาก เพราะในฝันมันเหนือความจริงมากไปหน่อย ยากที่จะเข้าใจ
และคนฝันอาจจะงงเอง
เอาเป็นว่า
ด้วยความไม่ชินกับรถ และเบรก คันเร่ง ที่ค่อนข้างจะติดๆขัดๆ
เราเกิดอุบัติเหตุ
รถชนอัดท้ายรถสิบล้อ บี้ (บี้ในที่นี้ให้นึกถึงกระป๋องโค้งที่เราเหยียบบี้มันก่อนทิ้งหรือขาย)
ถึงตอนที่เห็นสภาพรถ
ฉันกับพี่ๆก็อยู่นอกตัวรถและคุยกัน
“เรารอดมาได้ไงเนี่ย
ดูสภาพรถสิ”
สักพักหน่วยกู้ภัยก็มาถึง
งัดแงะรถสักพัก
แล้วก็ไปงัดตรงเบาะข้างคนขับ
ฉันไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลย
นั่นคือฉัน
... ที่ไม่หายใจแล้ว
ฉันที่ตัวซีดขาว
มีเลือดออกที่หัว ผมสั้นหยักศกปะบ่า ใส่กระโปรง (ชุดแนวที่เกิดมาไม่เคยใส่
หญิงมาก)
สรุปตอนนั้นคือ
“ตายยกคัน”
แต่
ณ เวลานั้นฉันก็ไม่ได้สนใจศพคนอื่นแล้วล่ะ
ฉันสนใจเพียงศพตัวเองที่ถูกอุ้มไปวางไว้บนเปลรถ
สักพักฉันก็เห็นพี่
ตามมาด้วยแม่
ตอนที่พี่มาถึง
ฉันเห็นสายตาของพี่ที่ยังเป็นปกติอยู่
แต่เพียงแค่เห็นฉัน
ที่นอนนิ่งไม่หายใจอยู่บนเปล
หน้าเขาก็ถอดสี
สายตาด้วยความไม่เชื่อ วิ่งเข้ากอดร่างของฉัน
แม่ฉันตามมาก็อยู่ในสภาวะไม่ต่าง
ทุกคนร้องไห้
ร้องไห้ด้วยความเสียใจ ร้องไปแทบขาดใจ
ฉันรู้
ฉันสัมผัสได้
ฉันได้แต่ยืนดูพวกเขา
ฉันเสียใจ
ที่ทำให้พวกเขาร้องไห้ เสียใจที่ทำให้พวกเขาเป็นทุกข์
..
แล้วฉันก็บอกตัวเองว่า
นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
ฉันแค่ฝันไป
ฉันนอนอยู่ในห้อง
ที่บ้านต่างหาก....
แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมา
ในห้องที่คุ้นตา
บรรยากาศที่คุ้นเคย
ที่นี่คือบ้านของฉัน
เรื่องอุบัติเหตุ
ฉันแค่ฝันไป
แต่ความรู้สึก มันยังชัดเจน
แต่ความรู้สึก มันยังชัดเจน
...
เรื่องที่บ้านไม่อยากพูดถึง
เอาเป็นว่าฉันอึดอัดมาก
เล่าความฝันให้คนที่รักฟัง
ว่าฉันตายยังไง
แต่นั่นล่ะ
เขาแค่กอดฉัน
และจูบฉัน
แต่มันก็แค่นั้นล่ะ....
..
และฉันก็ต้องขอบคุณเสียงสวรรค์(หรือเสียนรกในหลายๆวัน)
ที่ปลุกให้ฉันตื่นจาก
Inception เสียที
-หน้ากลม-
กับวันเหนื่อยๆ
และปวดหัวตึ๊บๆ
ปล.โปรดมีสติในการขับขี่
(วันนี้มัวแต่คิดเรื่องฝัน
เกือบไปล่ะ ปาดหน้าชาวบ้านเขาเฉย T-T)
(เพลงนี้ไม่ได้มีความหมายอะไร
เพียงแค่.. เป็นเพลงแรกของวันนี้ ที่อยู่ดีๆก็คิดถึง)
.. ถึงจะมืด เดี๋ยวก็สว่าง
.. กลับบ้านกันเถอะ เหนื่อยเหลือเกิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น