HOME
1 ต.ค. 2556
(หมา)จริงๆ
จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัสบดี ศุกร์ และเสาร์
เวลา 06.50 น. - 07.30 น. (40นาที)
คือเวลาตื่นนอนและทำธุระส่วนตัว และออกเดินทางไปทำงาน
เวลา 08.00 น. - 17.00 น. (480นาที)
คือเวลาทำงาน
เวลา 17.30 น. - 23.00 น. (350นาที)
คือเวลา พักผ่อน ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเนต อ่านหนังสือ กิจกรรมก่อนเข้านอน
เวลา 23.00 น. - 06.50 น. (470นาที)
คือเวลานอน
นี่คือเวลาปกติ ไม่นับรวมทำโอที หรือ นอนเร็ว หรือ นอนช้า
เอาเป็นว่า เวลาส่วนใหญ่ในชีวิต ฉันอยู่ที่ทำงาน
นอกจากห้องที่อยู่ ที่ทำงานก็เลยเป็นที่อาศัยแห่งที่2
ฉันเคยบอกใครหลายๆคนว่า
เวลาทำงานก็ทำงาน เลิกงานก็วางงานไว้ที่ทำงาน ไม่เอากลับมาที่ห้อง หรือบ้าน
เวลางานเล่นได้ แต่เวลาเล่นอย่าเอางานมาทำ (นิสัย 555)
ตอนทำงานเดิมอยู่ที่ กทม. ฉันก็ทำ อย่างที่บอกใครๆได้ตลอดมา
ตลอดปีกว่าๆ นับครั้งที่หอบงานกลับมาที่ห้องได้แค่ 3 ครั้งเท่านั้น
วางงานไว้ที่ทำงานตลอด รวมถึงสภาพอารมณ์ใดๆที่เกิดจากงานด้วย
แต่
มาตอนนี้ งานใหม่ ที่ใหม่ๆนี้
ตามสถิติฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตอยู่กับงาน อยู่ที่ทำงาน
ยากจริงๆที่จะไม่คิดถึงเรื่องของมัน
โดยเฉพาะกับช่วงวิกฤตงานงอกแบบนี้
ภาวะเครียดสะสม และเริ่มออกผล และอย่างชัดเจนเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
ฉันทั้งเหนื่อย หน่าย และหมดแรง
ต่อให้นอนเร็วแค่ไหน ก็หัวทิ่มหมอนได้มากกว่า 3 ครั้ง (ซึ่งปกติครั้งเดียวกก็เกินพอล่ะ)
มีครั้งนึงนอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม
แต่เชื่อเหอะว่า ลุกตื่นขึ้นมา ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกสดชื่นเลยแม้แต่น้อย
และหอบสังขารไปทำงาน
ทั้งอาทิตย์จึงมีแต่ความหม่นหมอง และอิดโรย
มันน่าหัวเราะเยาะใส่ตัวเองจริงๆ
ที่ทำอย่างที่พูดไม่ได้
ไม่เคยเอางานกลับมาทำที่ห้องจริง
แต่ก็ฝืนตัวเอง ให้ทำโอทีต่อจนดึก
ทุกวันนี้ก็ยังมีหลอน หลอนในช่วงตี3-5 ว่าจะมีเมล์งานเข้ามา
อัพเดรทงานที่ค้างคาให้จบ
เฮ้อออ
น่าสงสารตัวเองโดยแท้น่อ
นี่ละนะ
(ห)ม(า)นุษย์เงินเดือน จริงๆ
ไม่เคยเครียดเรื่องงานก็เครียด
วางแดดดี้โดของชอบไว้ตรงหน้ายังไม่อยากจะกิน
และสิ่งที่ตามมาจากอาการเครียดคือ
"สิว" "แม่งเบื่อฉิบ"
(เป็นประโยคคำบ่น ไม่สุภาพนิดนึง ไม่ถือนะคะ :P)
แล้วไอ่นิสัยแบบว่า
"มึงไม่ทำ กูทำเอง"
พอเห๊อะ
งานสุมหัวจ่ะ
-หน้ากลม-
กับวันเบื่องาน
ตามมาด้วย เบื่อโลก
ผลจึงออกมา "เก็บตัว"
หมายถึง "เก็บตัวภายในโลกส่วนตัว ที่สูงยิ่งกว่าที่เคยสูง"
ไว้อาลัยให้ มนุษย์ ที่เป็น (ห)ม(า)นุษย์เงินเดือนทุกตัว
โฮ่ง!! โฮ่ง!!
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น